Бо ду чашми хирабин нури куҳистон, модарам

Бо ду чашми хирабин нури куҳистон, модарам,

Шуълае аз оташи оташпарастон, модарам.

Мавҷи мӯҳои сафедат аз сафедии дил аст,

Бо ҳама пажмурдагӣ сомони бустон, модарам.

Рӯзу шаб хобат намеояд зи сӯзишҳои дил,

Дар ғами ман кӯчахандон, хонагирён, модарам.

Бингарӣ ҳар бор бар гаҳвораи холии ман,

Ёд орӣ аз ману ризқи парешон, модарам.

Аз заминларза сутуни хонаат тарқидааст,

Эй сутуни рӯзгори нобасомон, модарам.

Як асо бори ғами пирит натвонад кашид,

Эй сабурият фузун аз сангу сандон, модарам,

Сӯи лаб нобурда, нон аз дасти ларзонат фитад,

Боз ҳастӣ бо аҷал дасту гиребон, модарам...