باهور مهشاواد...
لائق شیرعلی
باهور مهشاواد...
باهوری پورنیگور مهشاواد.
زامینی خوتیروتی مان
بونافشازور مهشاواد.
با یودی نوزهوی کاوداکوناات
دیلام خومور مهشاواد.
چی راوزهو گوزاشتااند,
کی مان تورو نادیداام.
چی داردهو گوزاشتااند,
کی باهری تو کاشیداام,
تو – باختی نوشینوختا,
سیتهغی نوراسیداام!
تورو چو یود ووارام,
دیلام فیگور مهشاواد.
تو رافتییو زی باعدی تو
باهوری گولفیشون گوزاشت.
تو رافتییو با یودی تو
جاوونی بهنیشون گوزاشت.
تو رافتییو ومهدهو
چو ابری وسمون گوزاشت.
با چاشمی خهش دیداام,
کی یشق خور مهشاواد...
زی وسمونی یشقی مان
تو اختاری فیتودای.
با کاوهی ورزوی مان
تو کونی نوکوشودای.
با بازمی زینداگونییام
ناخوردا جومی بودای.
دیلام با هاققی هوسنی تو
هامورا زور مهشاواد...
1979
- ژانر
- شعر
- موضوعها
- عشق
- سال
- 1979 (تقریبی)
چاپها
- 1979ماردی روهص. 86
- 2001کوللییوتی اشعورص. 360
- 2006دهوونی دیلص. 266