چاروغاترو فوراوزون کون

با تو وشیق شوداندو روز گوفتاند,

سوخانهوی هاووی گوفتا رافتاند.

چو دیداند وشیونی تو بالاند است,

با پاستیهوی دیگار راه گیریفتاند.

نادونیستاند دونیوی دیلاترو,

ومهدو ورزوهوی دیلاترو,

فاقات بادنوم کاردا بو موهوبوت,

نیهون کارداند پایدوی دیلاترو.

تو مهساوزی, کی دار ولام نادیدی

کاسی کومیلزابون, یاکراووو یاکرو(ه),

کی بیناد دار پاسی یاک ایبی نوچیز

هازورون نهکییاترو, خوبییاترو.

واله شودی, کی دار ارمونی تو هاست

جاهونی ههجکاسنودیدا, وبود.

فوراوزون کون چاروغی خونااترو,

جاهونی ورزویات بهخالال بود!

از ون چاشموشنویون تو ماخور غام,

ماکون ز-ونهو با جوه شیکواه هام.

کی توباد خیرا دار وبی گیلولود

با ون راخشانداگی خورشهدی ولام.

فاقات زوتی خودو بهایب, – گاویاند,

باله بهایب, چون دار زینداگی نهست,

با پهشی پوی تو ساد ساجدا مهکارد,

با راوی خوک اگار مهبودو مهزیست!