کونی داردهم, چو از کاف شودا کونی زارامون

کونی داردهم, چو از کاف شودا کونی زارامون,

خونی ساردهم, چو خوماوش شودا وزارامون.

ز-ون راهوگار, کی بوزورگ است, واله هام گورگ است,

خوردا گاشتهمو ناخوردهم غامی دودارامون.

پایکارا سوختا باهری باسه “وزودگارون”,

پای نابوردهم زی پایکوری دیلو پایکارامون.

ساری مو کوسای خولیست از ون راو, کی با سیدق

سار ناکاردهم فیدوی نافاسی هامسارامون.

بهبارو بور از ونهم, کی از بههوناری

هار نافاس هامبارامون خوک شاواد دار بارامون.

ههج پایغومی یلوهی ناراساد بار مانو تو,

چونکی باس دور فیتودهم زی پایغامبارامون...

الامی شوهراتی مو گار با فالاک سار سویاد,

قارزدورهم زی وهو الامی مودارامون.

مو, کی بودهم زی دارووزاکوشویونی سوخان,

از چی راو داست نادورهم با خوکی دارامون?!

بوز یاک نوکتا بیگاویام, با مان, هی خالق, ماشاور,

کی چارو ومادا ین هوکمی قازو بار سارامون:

بههتارین لوقمای خالقونی دیگار نوقلو کابوب,

بههتارین لوقمای مو خوردانی هامدیگارامون.