ماقبارا یو ماسخارا?

دار ماسنادی باهور, دار افروزی گولدارا

بو “سابکی هوزیرا”

نوموردا,

از باروی خود افروختی بالاند

بهمیسل ماقبارا...

وواه, چی مانزارا!

نوموردا,

خهشرو نامیراندا سوختی,

بو فاخرو نوز مادفانی ارزاندا سوختی,

فیرعاونهوی میسررو شارماندا سوختی!

هوشاش زی سار پاراد

هار کاس, کی بینگاراد,

باه, باه, چی کونگورا!

اممو چی ماسخارا!

خولی دارونی اوست با سونی دارونی تو,

دار توقهوش انکابوت انفاست مهتاناد.

تانگ است چون فازوی جاهونی کونونی تو...

گاویو با چاشمی تو –

بار چاشمی شیشاهوش

سانگی مالومات افکاناد هار کاس, کی بیگزاراد.

از دورداست چاشمی تو مهدید هار ساهار

دار سینای دارا

دار جوی یاکبارا

ون ماعبادی سارا.

گاویو داره کوشودا بود بار مولکی جوویدون

باهری تو, هی “پایامباری فاردوی ماردومون”

اممو یاکه کوشودا شود دار راو با راوی تو

دارووزاه فاروختار از هیرسو وزی تو,

شود هالقاهوش تانگتار اندار گولاوی تو.

اکنون با یود وواری چون بو هاما غورور

از مینباری بالاند,

از نومی کونگورا

بو سوداگونی خهشتانناشنوسی بهفارا

مهکاردی ماشوارا...

اکنون نازورا مهکونی بار ساوی ماقبارا

از پوشتی پانجارا...

باه, باه, چی مانزارا!!!