وواه, وواه, چی تیراموهه بود

وواه, وواه, چی تیراموهه بود,

کی خازوناش باهوری دیلهو دوشت.

با ساری مو خازون چو گول مهرهخت,

هار خازونه گولی تاماننو دوشت.

مهکاشیداند وهی شیرینه

زهری پو بارگهوی وشوفتا –

گاوی هار بارگ مهتاپید از تاب,

کی با لاب دوشت شهعری نوگوفتا.

از راهی جانگالی خازونافشون

وشیقونی باهور مهرافتهم.

با ساری مو گولی خازون مهرهخت,

بهغام از راوزگور مهرافتهم.

سوهباتی مو زی مانشای دیل بود –

از باهورو خازونی ولامی دیل.

از ماقومی بالاندی داولاتی یشق,

از شوکاوهی تالوتومی غامی دیل.

مو دو ماوجودی تاشنادیل بودهم,

دیلی مو تاشنای موهاببات بود.

جونی مو تاشنای جاوونیهو,

چاشمی مو تاشنای نازوکات بود.

تیراماه! هی موسوفیری روخزارد,

از باهوری گوزاشتا یوده کون.

گارچی دهر است, جوز خایوله نهست,

از هاما داردو رانج شودی کون.

تیراماه! بارگهوی زاردی تو

از باهوری دیلام نیشونهو دوشت.

خایر, هی تیراموهی زارکوکول,

کی خازونات چی گولفیشونهو دوشت.