Баҳор мешавад...

Баҳор мешавад...

Баҳори пурнигор мешавад.

Замини хотироти ман

Бунафшазор мешавад.

Ба ёди нозҳои кӯдаконаат

Дилам хумор мешавад.

Чи рӯзҳо гузаштаанд,

Ки ман туро надидаам.

Чи дардҳо гузаштаанд,

Ки баҳри ту кашидаам,

Ту – бахти ношинохта,

Ситеғи норасидаам!

Туро чу ёд оварам,

Дилам фигор мешавад.

Ту рафтию зи баъди ту

Баҳори гулфишон гузашт.

Ту рафтию ба ёди ту

Ҷавонӣ бенишон гузашт.

Ту рафтию умедҳо

Чу абри осмон гузашт.

Ба чашми хеш дидаам,

Ки ишқ хор мешавад...

Зи осмони ишқи ман

Ту ахтари фитодаӣ.

Ба кӯҳи орзуи ман

Ту кони нокушодаӣ.

Ба базми зиндагониям

Нахурда ҷоми бодаӣ.

Дилам ба ҳаққи ҳусни ту

Ҳамора зор мешавад...