Хандон агар намекунӣ, гирён макун маро

Лоиқ Шералӣ

Гар қабили малол наям, шод кун маро, Вайрон агар намекунӣ, обод кун маро. Соиб

Хандон агар намекунӣ, гирён макун маро,

Обод агар намекунӣ, вайрон макун маро.

Хушбахт агар намекунӣ, аз бахт дам мазан,

Шодон агар намекунӣ, нолон макун маро.

Дар чорсӯи зиндагӣ то кӯи зиндагӣ,

Раҳбон агар намешавӣ, сарсон макун маро.

Ҳайрони дил набудаӣ як лаҳза худ ба худ,

Бо лофу бо газофҳо ҳайрон макун маро.

Ҷонат тиҳист аз ғами ҷонсӯзи ошиқӣ,

Дасти тиҳӣ ту ин ҳама дастон макун маро.

Дунё надида, ваъдаи дунё мадеҳ ба ман,

Дарё надида, ташнаи тӯфон макун маро.

1986

Жанр
Ғазал
Сол
1986 (тахминӣ)

Нашрҳо

Монандҳо

Шарҳҳо