داستی خود

وستوده دوشتام, یوداش با خایر!

وستودی اووالینی ماکتابی.

وستوده, کی مارو یرشود کارد

دار تالوشی هار مورودو ماتلابه.

وستوده بود از اهلی روموز,

وستوده بود بهچونو چارو.

گارچی هولو نوکتاه دار یود نهست

از ساباقهوی کیتوبییاش مارو,

یاک ساباق مونداست دار یودام هاناوز

از هاما رامزو یشوراتهوی او.

یاک کینویا, یاک تاباسسوم, یاک نازار

از هاما پاندو ناسیهاتهوی او.

قوبهی کیردوری مارو هار گاه چو دید,

خانداراو مهوماد او بار ساوی مان.

دوشتا از باندی داستی روستام

مهزاد او بو داستی مان بار راوی مان...

او با مان هارفه نامهزاد باعد از ون,

نارمراو مهرافت پوشتی کوری خهش.

تو با خود اندهشامو میزون کونام

هوسنو قوبهی خهش از کیردوری خهش.

وستوده دوشتام, یوداش با خایر,

خودجازویرو با مو دارخوست کارد.

رافتو اندار ین جاهونی کاجنیهود

روهی مورو, داستی مورو روست کارد.

باعد از او دار جوداهوی زینداگی

بار مورودی خهش یو بار قاسدی خهش

باهری هار جورمو گونوهی خهشتان

بار ساری خود مهزانام بو داستی خهش.

وستوده دوشتام, یوداش با خایر,

قاتع کارد او روهی جوستوجاوی خهش.

لهک مان تو هول از هار لاغزیشه

مهزانام بو داستی خود بار راوی خهش...