ون چونون گوه مهراوام از خود

لائق شیرعلی

ون چونون گوه مهراوام از خود,

کی زامینو زامون نامهدونام.

ون قادار گاه با خهش مهویام,

ک-از هاما بهخودی پوشایمونام.

یاکتانا جانگ مهکونام بو داهر

دار جاهونی تافاککورو روزام.

مهزانام دود, مهکونام فاریود,

بهسادو بو تامومی وووزام.

مان خاماوشام, والهک مهتارکام

هامچو سانگه زی گارمیی خورشهد.

چون زامین گوه-گوه مهجونبام,

مهکونام ساوی غوفیلون تاهدید.

کی مان ون قادر نهستام خوماوش,

کی مان ون قادر نهستام خونسارد,

گار مارو دیداهد بهمیقدور,

نهستام بههامییاتو بهدارد!

زینداگی – کورزوری سودو زییون,

جانگی راوهو مازوقو افکور است.

دار نازار جوملا زیندااند, واله

هی اجاب نیمکوشتا بیسیور است.

بهخابار بار ناباردگوهی او

ومادام بهسیلوهو بهیسپار.

بودام ون قادر پوردیلو ماغرور,

بودام ون سون جاوونی خودبووار.

راوز از راوز لهک مهبینام,

کی مارو زینداگی موناززاه کارد.

کی مارو بو خودام شینوسونید,

از سییوهو سافهد وگاه کارد.

بولفوزوله چو بهنیشونام خوند,

شود نامودورتار نیشونای مان.

ابلاهه گار داریچاام بیشکاست,

توزاتار شود هاووی خونای مان.

مان دار ین کورزوری بهدووار

از کاسه ههج گاه نامهتارسام.

مهراوام, مهراوام با ساد وهانگ,

از خامو پهچی راه نامهتارسام.

از تونوکمویاگون نادورام بوک,

گارچی ساد تیری کیناام بیراساد,

مان زی تهغی زابونی خود تارسام,

کی مابودو با سیناام بیراساد.

ز-وتاشی پورزابونای دیلی خود

گاه با هولی پارهش مهتارسام.

مان فاقات دار جاهونی پوروشاوب

روستیرو, زی خهش مهتارسام...

1988

ژانر
شعر
سال
1988 (تقریبی)

چاپ‌ها

آثار مشابه

نظرها