Фирдавсӣ ва Темур

Масти хун бо савлату боди бурут

Чун сӯи Эронзамин лашкар кашид,

Ланг-лангон Темури бедодгар

Бар мазори поки Фирдавсӣ расид.

Бар сари хоки гиромӣ по фишурд,

Мушти хокеро гирифту бод кард.

Баъд байти зерро бо заҳрханд

Гӯиё аз номи худ бунёд кард:

“Сар аз хок бардору Эрон бубин,

Ба чанги далерони Тӯрон бубин!”

Ногаҳон Фирдавсӣ берун шуд зи гӯр,

Устухонҳо ларз-ларзон аз ғазаб.

Байти зеринро бихонду ғайб зад

Ҳамчу нақши зузанаб дар коми шаб:

“Дар Эрон намондаст шеру паланг,

Ҷаҳонро гирифтаст рӯбоҳи ланг...”

Лол шуд Темур чу санги рӯи гӯр,

Мушкилашро кард осон аскаре:

“Мурдагонаш гар чунин зӯроваранд,

Зиндагонашро чӣ сон зӯр оварӣ!”

Пирмарде гуфт: “Гоҳо, ҳазратам,

Мурдаҳо аз зиндаҳо афзалтаранд.

Фатҳи кӯҳ аз фатҳи рӯҳ осонтар аст,

Мурдаҳо аз зиндаҳо пурдилтаранд...”