فیرداوسی وا تهمور

ماستی خون بو ساولاتو بودی بوروت

چون ساوی هرونزامین لاشکار کاشید,

لانگ-لانگون تهموری بهدودگار

بار مازوری پوکی فیرداوسی راسید.

بار ساری خوکی گیرومی پو فیشورد,

موشتی خوکهرو گیریفتو بود کارد.

باعد بایتی زهررو بو زاهرخاند

گاوییو از نومی خود بونیود کارد:

“سار از خوک باردورو هرون بوبین,

با چانگی دالهرونی تاورون بوبین!”

نوگاهون فیرداوسی بهرون شود زی گاور,

وستوخونهو لارز-لارزون از غازاب.

بایتی زهرینرو بیخوندو غایب زاد

هامچو ناقشی زوزاناب دار کومی شاب:

“دار هرون نامونداست شهرو پالانگ,

جاهونرو گیریفتاست راوبوهی لانگ...”

لول شود تهمور چو سانگی راوی گاور,

موشکیلاشرو کارد وسون اسکاره:

“مورداگوناش گار چونین زاوروواراند,

زینداگوناشرو چی سون زاور وواری!”

پیرمارده گوفت: “گوهو, هازراتام,

مورداهو از زینداهو افزالتاراند.

فاتهی کاوه از فاتهی راوه وسونتار است,

مورداهو از زینداهو پوردیلتاراند...”