با میلیسای راهبون
لائق شیرعلی
(هازلییا)
تو – راهبون, نوزیری راههوی موشین,
چو چاشمات نهست چاشمونه هامابین.
دوویات مهکونام, از وسمونهو
با کیتفونات سیتورا رهزاد, ومین!
گاهه سارخوش, گاهه وشوفتا ویام
مان از راههوی اسلیوو ماجوزی.
مانام یاک شویری تاوفونزامیره,
مارو اممو تو یاک شوفیر شینوسی.
ساری فارمونو دار فارمونی واقتام,
سار از فارمون-ت بهرون, مهراوام پهش.
تو دار یاک پوس مهیستی, واله مان
با جوویدون شیتوبونام, بیاندهش!
الوماتهوی راهرو خوب دونی,
نامهدونی الوماتهوی دیلرو.
فالوکاتهوی راه? بوره بییوماوز
فالوکاتهو, مالوماتهوی دیلرو.
شابه مهومادام از ماهفیلی دیل,
شابه مهومادام از کیشواری یشق,
شابه مهومادام از کاوچای روز,
شابه مهومادام از ماهشاری یشق,
مارو یستوندیوو پورسیدی: هوججات!
نادوراد هوججاته جوز شهعر شویر.
نادونیستی, ناخوهی نیز دونیست,
کی مو هام نوزیری روههم وخیر.
توی گار نوزیری راسمی راهوراو,
بوزورگون نوزیری تاهریکی واقتاند.
چو راوزه بو بادی بیگزاشت, بادباخت,
با نهکی بیگزاراد, فیراوزباختاند.
نادونیستی, کی مو هام راهشینوسهم,
نادونیستی, کی مو هام روهبونهم.
از ین راههو کی بیگزاشتو کوجو رافت,
وا یو کی پهشپو خورداست, دونهم.
نادونیستی, کی مو هار دو از ین روه
پایوپای بیگزارهم... اللوهو اکبار!
تو ساوی خوکدون, مان شهعر دار لاب
با مولکی جوویدون... رافتام, بارودار!
1982
- ژانر
- شعر
- سال
- 1982 (تقریبی)
چاپها
- 2001کوللییوتی اشعورص. 228