غوروری روستام

مان گاردانی ادوواتی شایتون شیکاستاام,

مان موهرای سییوساتی شوهون شیکاستاام.

بو گورزی توبدوری خود فیراوز بوداام,

بو موشتی وبدوری خود ساندون شیکاستاام.

بو راوهی بهشیکاستی خود دار داشتی رازمو کین

کوووسرو زی چانگی اسورات راهونداام.

او خود کاسه نابود, کی بوشاد سازوی تاخت,

اممو ماناش با ماسنادی هرون نیشونداام.

پارووزی او با وسمون چون مورغی خوناگی

کاوتوه بودو دار ساراش بودی غورور بود.

مهدید او زی شونای مان دورتار, واله

به چاشمی مان دو دیدای بینوش کاور بود.

مان دار موروری قیسماتی پیراوزماندی خهش

بار هار بالووو هار قازو پیراوز بوداام.

اممو دامه, کی ههتییوج از دومانام گیریفت,

ارزی نییوز بار داری کوووس بورداام.

یاک بور دار یروداتی خود خورداام شیکاست.

دار راوی داستهوی مان سوهروبی نوزانین

مهکاند جونو از پادار شافقات ومهد دوشت,

مهموند دوغی خونی او بار دومانی زامین...

یاک قاترا ناوشدورو زی کوووس خوستام,

او دار جاووب خاشمی بوراندا زی تهغ دوشت.

سوهروب تو بیمیرادو مان هام با دوغی او,

یاک قاترا ناوشدورویاش از مان دارهغ دوشت.

ون راوز بود اووالین راوزی شیکاستی مان.

داریوفتام, کی ماردومی وسون نابودااست.

باردوشتام غیرهو با کوووس از جیگار:

“جونی تو جونو جونی کاسه جون نابودااست?!

مان باهری تو زی جونی خود کاردام باسه گوزار,

مان باهری تو زی وتاشی ساوزون گوزاشتاام.

از باهری توجو تاختی تو, ک-ارزاندای مان است,

از کومی شهرو خانجاری بوررون گوزاشتاام.

نا مولو جوه جوستاام, نا ماسنادی بالاند,

ز-ینهو بالاند بوداام مان بو غوروری خهش.

خوکی واتان نابود اگار پوشتو پانوهی مان,

کای یفتیخور کاردامه تانهو با زاوری خهش?!

بو ین هاما غورور نادونیستاام, دارهغ,

دار داولاتات تاراههومه ارزون نابودااست.

بو ین هاما غورور نادونیستاام, دارهغ,

جونی تو جونو جونی کاسه جون نابودااست...

ین اووالین شیکاستی مان دار کورزورهو

از داستی توست, از دیلی بهمودداوی توست.

پیراوزی از مان استو زی هرونی زیندادیل,

نافرینی مان با هاستیی بهموتتاکوی توست!”

بو ین هاما دیلوواری دونیستام, هی دارهغ:

دارده نامهکوشاد مارو, بهداردی مهکوشاد.

ماردوناگیست هار کوجو, فیراوز مهشاوام,

ماردی نامهکوشاد مارو, نوماردی مهکوشاد...