یلتیجو از دیلسوزون

یلتیجو مهکونام, هی دیلسوزون,

شاواد افسوردا دیلی شویر اگار,

دیلی افسوردایو پورداردی وارو

با دیلی سونعی ماسوزهد بادال.

باس دار او داردو غامی کوللی جاهون,

باس دار او بهشو کامی خالقون است.

باسکی دار نابزی تابولودای او

بودو نوبودی هاما داورون است.

گار بادال شود دیلی شویر, گاوهد,

ون هاما اندوهی شیریناش کو?

زاخمی نوسوری موهاببات چون شود?

دوغهو کو? غامی دهریناش کو?

شهعری نوگوفتای او چون نوتفا

دار دیلی خاستایو غامنوکاش بود.

اربادا بو هاما دونیو مهکارد,

روزهو بو هاما افلوکاش بود.

شهعری نوگوفتای او موند کوجو?

کو دیلی ز-وتاشی خود ساوختااش?

کو هاما شاوریشی ههسوسی راسو?

کو دیلی یشق بادوماوختااش?

راهماته! جوی دیلی افسوردا

گار گوزورهد دیلی سوختااش

ون هاما داردی کوهانرو ورهد

از دیلی ساوختاوو بوختااش.

نا! هاما ودامی دیلافسوردا

بیتاووناد دیلی ناو بیپزیراد,

لهک شویر با دیلی سوختاه

ناتاووناد, کی چو شویر میراد!

ههج شویر ناتاووناد زینهور

بو دیلی سوختا ههسوس کوناد!

بو دیلی سوختاوو شهعری زاعیف

هورماتی شهعر چی سون پوس کوناد?!

از دیلی سوختاوو بهدارداش

باوی دیل ن-ویادو باوی غامی دیل.

کو هاما شاورو جونونو ماستی?

کو هاما تاپپیشی بهشو کامی دیل?

یلتیجو مهکونام, هی دیلسوزون,

هاما دیلرو بیناموهد بادال!

لهک چون ناوباتی شویر بیراساد

زاخمی اورو ماراسونهد خالال!

دیلی او دیل نابود وخیر, هی ووی!

دیلی او کاورای پوروتاش بود.

بارقجاولون بود اگار ههسوساش,

بارقگاردون سیفاتی زوتاش بود!

دیلی او داستگاهی کوهنا نابود

کی بادال سوختان وسون بوشاد.

دیلی اورو, کی هامونانده نهست,

مودداو شاوریشو یسیون بوشاد.

داردی او مویای شودیی وای است,

کی بوواد اسلی تانوبودیی او.

داردی او داردی بهه از دارمون است,

کی بوواد مانشای وزودیی او.

شویر ون است, کی تو زیندا بوواد

قاسدی یورون زی جاهون بارگیراد.

ومادا شویرو شویر گوزاراد,

بو غامو اندوهی دونیو میراد!..