از بومی جاهون, از نومی جاهون
لائق شیرعلی
وفتوبو, بوری دیگار خونارو پورنور کون, داوستونرو شود گاردون, دوشمانونرو کاور کون! شامسی تابرهزی
گارچی شوهراتماند چون بومی جاهوناند,
کاوههوی مو جاووناند.
از زامونه تو زامونه راوزافزون
کاوههو قاد مهفاروزاند
زاررا-زاررا, زینا-زینا ساوی گاردون.
هار کاسی نووشنو بو خیلقاتی کوهسوری مو
اوجی سولافزونی ونهورو نامهبیناد, والهکین
دیدای تاهقیق مهبیناد...
میللاتی مان نیز
بو ناخوستین شهعری دونیو – بو “اواستو”
بو ناخوستین شویری دونیوش – زاردوشت,
بو هاما فارهانگی رانگین,
بو هاما توریخی دهرین,
دار ماسیری راوزگوری ساختو سانگین,
چون اسیری سارناویشتی تالخو خونین
بوز هام چون کاوههوی خود جاوون است;
بوز هام میسلی زامیناش
پورتاهاممول, پورتااممول, پورتاوون است.
تای شود اییومه, کی دار راوی زامین
خونی او
چون راودهویاش سوهاتی ماجرو نادوشت,
راوهی داریو,
اقلی داریو,
هیکماتی ماشهوری دونیو دوشت, لهکین
ین قادار پاهنو نادوشت,
گانجهو دار سینا پینهون کاوهسوراش
داستباستا, پویباستا چون خودی او بودااند.
از تولاوی وکتیابر
کاوهسوراش نیز بو او
باندهو, زانجیرهو از داستو پو بیکشودااند.
وکتیابر خونی اورو توزا کارد,
سوهیبی ساد شوهراتو وووزا کارد,
کاوهی او بو گانجهوی سینااش وزود شود,
راوهی او بو گانجهوی ماعناوییاش,
بو هاما گانجینااش وزود شود.
کاوهی او سار مهفاروزاد ساوی بولو,
راوهی او پار مهکوشویاد ساوی دونیو...
جانگی دیراوز –
جانگی پیرییو جاوونیی جاهون,
جانگی کاورییو باسیرات,
جانگی وزودییو تاسلیمو اسورات
یود دوراد تو هاناوز:
اووالین “گورزی گارونی وتاشین”
از دیلی کوهسوری توجیکون بورون جاست,
از دیلی کوهسوری توجیک
دار دیلی دوشمان نیشاست,
باعد از ون
موهرای دوشمان شیکاست...
کاوهسوری میسلی مو ورومتابعو خوکسور
راوزی زاوروماد باروی هیفزی کیشوار
هومیلی ین گونا لاک-لاک “گورزهوی وتاشین” است.
هار کی مورو سودا مهدوناد,
هار کی مورو از تاغوفول تارسو مهخوناد,
غویاتی کاوریست!
ماهزی هومییاست!
بوز یمراوز
از فاروزی گونبادی قاسری سافهد,
ک-از سییاهکورون پور است,
داست مهیوزاند ساوی گونبادی هافت وسمون;
بوز مهرهزاند موناندی تاگارگ
هاملاهو, تاهدیدهو از بومی کایهون
بار ساری مودار-زامین.
(وه, هی مودار-زامین!
وق کون ین کاوداکونی نوسیپوسو نوخالافرو,
ین هاما بهمویاگونی بهسالافرو!
از کانوری خهشو از وغاوشی هاستی دور کون,
یو ساری واقت
پهش از میلوداشون دار باتنی مودار گاور کون!)
دار زامین چون تیراشون بار خوک خورد,
باعد از ین
بیگریفتا دار کایهون کامین
ین هاما اهلی کاسوفات
بوز میسلی سانگهوی وسمونی
بیم مهرهزاندو وفات بار زامین.
بوز مهخوهاند بو چاندین باهونا
بار ساری اهلی زامونا
وسمونرو هام فوراو وراند
میسلی دهگی پوسگونا...
بوز مهخوهاند سوزاند از مادوری وسمون
ین زامینرو بهمادور.
بوز مهخوهاند دار ساهنی فالاک
چون دار زامینی زاخمدور
(گارچی به ین هام مییونی جیرمهو
اختارونی ناهس بیسیوراند, مهگاویاند...)
بو روکهتهو,
بو تامومی هومیلاش یو ومیلاش
اختارونی ناهسرو افزون بیسوزاند,
اختارونی ساعدرو ووژون بیسوزاند.
بوز مهخوهاند بو باهروم هامداستی کوناند,
دار زامین پاستییاشون کام بود ماگار,
دار بالاندیهوی گاردون سیفلییو پاستی کوناند.
بوز مهخوهاند بهفارزو یاقین از جاهلو کین
ناهسی کایوون راوی هام رهزاد با ایوونی زامین.
بوز مهخوهاند رهیگان راقسی کایهونی کوناد,
ز-وسمون اهلی زامینرو ماهوو هایرونه کوناد.
زاوهرای راققوسارو قویل کوناد دار وسمون,
جوملارو توبهع کوناد از وسمون تو رهسمون.
لهک کایهون گوللیوود نه,
جوی راقسو بوزی نهست,
بورجی تیراش هاست, اممو جوی تیراندوزی نهست!..
بورجی میزون هاست دار بولو, کی فارمویاد:
ودامیرو دار زامین بویاستی میزونی خیراد!
هی بادوماوزونی جانگ!
وتاشافراوزونی جانگ!
گار زامین مودار بوواد,
وسمون بوشاد پادار.
بو پادار, بو موداری خود شاورو جانگ?
تاعنو لاعنی جوملا ولام بار شومو,
نانگ بودو, نانگ, نانگ!
بو چی راو اهلی زامینرو راوخاروشون کارداهد?
ین جاهونرو دهگی جاوشون کارداهد?
میسلی وولقون وتاشافشون کارداهد?
دار موهیته یاک موهیتی باهراگیره هام ناموند,
ههج ورومی ناموند وروم وقیونوسرو
داستهوتون,
چاشمهوتون,
قالبهوتون,
بالکی اسلو ناسلهوتون جوملا خونوغوشتااند,
باسکی خون گیریونداهد ین موداری ماعیوسرو.
کیشتیهوی زهریوبیتون موجاههاز دار کامین, دار زهری وب
تو بارویاد ناقشاهوی شوماتون بار راوی وب...
باعد کایهون
جانگهو بو اختارون,
جانگهو بو موهو خورشهد
بو هازورون ناوعی روکهت...
مارگ مهکورهد دار راوی زامین,
مارگ مهبورهد از بومی فالاک,
بوز مهجاوهد دار خود چوداری امنو دیفوع;
چاتری لازهری هامهجاوهد بولوی ساری خود
باهری ساودوی ساری خود...
از کی مهتارسهد?
از چی مهتارسهد?
بالکی چون خودکاردارو نابواد داوو,
خهشرو از خهش مهخوههد باخشیدان راهو?
میسلی ون, کی یاک شابه خوجا افاندی
تو بیدوناد خوبییو دیلساوزیی هامسویاگون
دود زاد از داهشاتو واهمی دوراوغین:
خوناام ساوخت!
خوناام ساوخت!
ودامون بو تاهلوکا جامع وماداند,
لهک دیدا خونااشرو بهگازاند,
جوملا خاندیداندو رافتاند.
شومی دیگار روستی, کی خونااش ساوخت,
خوجا زاد فاریودی تالخ از باینی وتاش:
خوناای ساوخت!
خوناام ساوخت!
جوملا خاندیداندو خوفتاند...
وسمون پارووزگوهی راوهی ینسون است,
وسمون ساییورای راوهی نییوگون, راوهی پوکون, راوهی بهدوری بوزورگون است.
هار کاسه, کی راوهی ینسونرو بیرانجونید, ینسونزودا نهست.
باسکی مهگاویاند ماردوم:
هار کاسهرو, کی خودو زاد, بوز ودام مهشاواد,
ههج کاس ودام ناخوهاد شود, گاراش ارووه زاد...
گارچی مهدونهم مو
بو هازورون موهرو چاک,
بو هازورون داعویی ینسونپاراستی
خهشرو اندار هیجوبی گوناگون
مهکونهد هعلوم از باهری باشار پوشتو پانوه,
لهک مهبینهم دار ویینای گهتینامو
پوزی خونینی شومو...
دار زامین گار اختاری یقبولی خود گوم کارداهد,
ههج گاه ونرو نامهیوبهد دار زیمنی سامو...
باوی خونو باوی مارگ
بیشناوی از چور ساوی باهرو بار,
الهازار!
ز-وسمون هار لاهزا ویاد بار زامین باوی خاتار,
الهازار!
تارسام از گاردون با جوی بارفو بورون
تیر بوراد, مارگ رهزاد بار ساری اهلی باشار,
الهازار!
راوزو شاب هوشیور بوش,
هی زامین, فارزونا مودار!
راوزو شاب بهدور بوش,
وسمونو, هی پادار!
کاوههوی توجیکیستون
رهشا دار قاعری زامین,
چون سوتونهوی سیتابرو باس قادیر,
چون سوتونهوی قاوی بارجاستا از خوکی کابیر
زینا-زینا ساوی گاردونهو از ون قاد مهفاروزاند,
تو باروبار سار نیهاند زهری بوری وسمون;
تو ناافتاد وسمون بار ساری اهلی جاهون,
تو شاواند
باهری هیفزی زینداگونی از بالوی نوگاهونی
پهشباند
یو پهشمارگی تیرهوی وسمونی...
توجیکیستون کیشواری پوروفتوب است,
هامچو گارموی تاموزاش
باهری پیراوزیی باختو زینداگونی,
باهری پیراوزیی وزودی, امونی
گارمیی یمونو مههرو هعتیقود,
گارمیی دیل, گارمیی جون, بههیسوب است.
باسکی نوری زینداگیی راوشاناش
ارموغونی وفتوبی ینقیلوب است.
مان هاما راوزو هاما شاب
از ساری بومی جاهون,
بالکی از نومی جاهون,
باهری هوزیر, باهری یستیقبولی ورومی جاهون
ز-ین دو خورشهدی موناووار
هام تاماننو مهکونام,
هام تاواللو مهکونام:
وفتوبو!
وفتوبی ینقیلوبو!
بو هار افسون
خوناهوی ماردومونی داهررو پورنور کون,
داوستونرو شود گاردون, دوشمانونرو کاور کون!
1984
- ژانر
- شعر
- سال
- 1984 (تقریبی)
چاپها
- 2001کوللییوتی اشعورص. 234