تاقلیدی ماولاوی

مان وشیقی داریوستام

پورشاورو پورساودوستام.

تو ناوباتی دونیو ماروست,

دونیوستام, دونیوستام.

مان لویقی نومی خودام,

فارزاندی اییومی خودام.

بو هوسنی وغوزه, کی بود,

مان هوسنی انجومی خودام.

تو ون دامه, کی مان مانام,

میلیون سارام, میلیون تانام.

مان ساد هازورون جونو دیل

دار جیلدی یاک پیروهانام.

گاه تاعنا بار دونیو زانام,

گاه راخنا بار دیلهو زانام.

گاه هار چی ویاد پهشی راو,

بهفارق پوشتی پو زانام.

گوهه سییاهماستی کونام,

تو شوکری ین هاستی کونام.

دار قوللای تابعی بالاند

هی ووی, اگار پاستی کونام.

گاه خودشیکان, گاه بوتشیکان

گاه خود با خود, گاه انجومان.

گاه دار زامین, گاه دار فالاک

فوریغ زی باهسی مووو مان –

مان شویری دیلدوداام.

دار کاوی دیل افتوداام.

گاه چون زامون پهچیداکور,

گوهه چو بایتی سوداام.

هی, کی نامهدونی مارو,

چاندین ماکون چونو چارو,

به شویرو وشیق, بیدون,

دونیو شاواد موتامسارو.

شویر با ساودویاش خوش است,

بو جونی شایدویاش خوش است.

هاتتو با نازدیکی خودو

بو بهخودیهویاش خوش است.

شهعرام نییوزی یشق بود,

ساوزو گودوزی یشق بود.

شهبو فاروزی بایتهوم

شهبو فاروزی یشق بود.

دیل دودا, دیلبار یوفتام,

سار دودا, ساروار یوفتام.

گول چیدا, پاژموردام چو گول,

غام خوردا, سوغار یوفتام.

گوهه زی خود غوفیل شودام,

داریوی بهسوهیل شودام.

گاه دار دییوری خهشتان

موهتوجی یاک مانزیل شودام.

گوهه چو گول پورخانداام,

گوهه زی خود شارمانداام.

مان هار کییام, مان هار چییام

تو ون دامه, کی زینداام.

مان یفتیخوری هاستییام,

مان هعتیبوری هاستییام.

بو جوملا بوری مههناتاش

مینناتگوزوری هاستییام.

مان یاک قالام توغیونگارام,

یسیونگارام, یسیونگارام.

بو جوملا یللاتهوی خود

ینسونگارام, ینسونگارام!