پانجاهوی بورباد

چی سود از داستی مان, گار ناشکاناد داستونی غوسیبرو?

چی سود از زاخمای مان, گار با زاخمی خالق مارهام نهست?

چی سود از پانجای مان, تو ناتوباد پانجای زولیم?

چی سود از ناغمای مان, تو با داردی خالق هامدام نهست?

الو ماردوم,

مان از داردی شومو زودام,

مان از یودی شومو زودام,

مان از خوکی تاپیشهوی شومو روستام,

زی بونیودی شومو زودام.

اگار مان بورباد بوشام,

با جوی ورزوهوی جاهونزودی شومو زودام.

واله یمراوز,

راوزه, کی شومووو مان هاما دار پانجای اغیور مهپهچهم,

اجام خوهاد تاهی دوری اجال شود,

اجام خوهاد گیریفتوری ادام شود,

ووی بار هولی اجامبوشون!

نامهدونام,

والهکین کوسای ودام هامهگاویاد,

کی سادهو سول اندار کوسای سارهویاتون توموت مهجاوشاد

دیگار, ساوگاند بو نومی بوزورگونی اجام,

کاسه از کوسای باربات

باروهات کوسای شاربات نامهناوشاد.

دیگار از گاوشی ودی مان نامهویاد

خوراوشی تورو پودی مو.

دیگار بار گاردانی هرون نامهپهچاد

باتار از مور گاردونی سورودی مو.

دیگار دار کومی جاهلو کاوری خوهاد بود

زامینی بوشو بودی مو.

الو ماردوم,

مارو شیریننافاس خوندهد,

مارو شیرینادو خوندهد.

اگار شیریننافاس بوشام,

چارو دار راوزی تالخو دار انو هاستهد?

اگار شیرینادو بوشام,

چارو وبو ادو هاستهد?

اگار شیریننافاس بوشام, فیدوی ون نافاسهویام,

کی ناگزوراند دار مولکی اجام میسکینو تانهویام.

اگار شیرینناوو بوشام, ناووی میللاتی خهشام,

اگار شیرینادو بوشام, ادوی میللاتی خهشام!

مابود ون راوز, تو از قاومدونی خود جودو بوشام,

ناووی بهناوو بوشام...

با زهری وسمونهو

سار با کاف بیگزوشتا بهخهشو دیلرهشام

ساری ین موشکیلا هار دام بیاندهشام:

چی سود از شوعلای وووزی مان,

گار وتاشی یسیونی ماردومرو ناافراوزاد?

چی سود از پاردای تورام,

اگار از راوی اعدو پاردای هیلات ناباردوراد?

چی از تارزاخماام سوده,

کی مههرو هعتیقودی خالق خوشکیداست?

چی از رومیشگارییام سود,

گار یاک لاهزا ورومیش نادوراد مولک?

چی از خونیوگارییام سود,

گار خونی ناژودام بار هادار رهزاد?

اغونیهوی مان سوده ناخوهاد دوشت

تو دودی فیغونی خالق مهپهچاد با گاردونهو,

کی گاهووری “اواستو”-رو

تاساللوت مهکوناند وووراگونی داشتو هومونهو.

اگار فاریودی مان فاریودراس پایدو ناخوهاد کارد,

اگار وووزی مان دار زودبومی دیلناووزی مان

نادوراد یاک هاموووزه,

یاقین دوراد,

اجام ز-ین باعد دار کاف بود خوهاد بود,

واتان سایرونگاهی بهدود خوهاد بود...

اگار از بارباتی مان زارباتی قوتهع با دوشمان نهست,

گار انگوشتی مارو نیراوی بوزوی تاهامتان نهست,

چی نیراوه دالهلام مهشاواد بار سههرو هعجوزه?

چی جودوه دالهلام مهشاواد بار پارداپاردوزی?

اگار دار ساوتی مان وهانگی ساتوات نهست,

اگار دار هانجارا-م تهزیی خانجار نهست,

اگار شهعرو تارونا دار جاهونی بهکارونا

پای وبودییو وزودیی ابنوی کیشوار نهست,

گوزاشتام از چونین سانعات,

کی لاعنات بار چونین سانعات...

الو, یاک یددا سالمونهو,

شومو تانهو باروی خهشتان هاستهد,

کوجو باهری واتان هاستهد???

واتان باهری شومو یاک جویگوهی خوردانو خوب است,

“شاروب استو کابوب استو روبوب است”

واله راوزه چو از مان یود مهورهد,

(اگار ینسوفاتون بوشاد!)

واتان بو چههرای راببونیی خهش,

واتان بو جازبای کایهونیی خهش

بهه از ساد ماسجیدو مههروبی اعروب است...

پاس از مان باعد مهفاهمهد:

واتانرو دار راهی دینوواری هارووناگاه کاردهد,

اجامرو راوسییاه کاردهد...

زامونه یود مهورهد از مان

وا از انگوشتهوی خانجاری ناومهدی بیبریدا

وا هام از بارباتی دار وتاشی ناومهدی ساوزیدا;

زامونه یود مهورهد از مان,

کی از داردی اجام دار بهکارونهو

ناووی بورباد باربود گاردیدا...